Πρὸς Θεσσαλονικεῖς Α΄
1Διὸ μηκέτι στέγοντες εὐδοκήσαμεν καταλειφθῆναι ἐν Ἀθήναις μόνοι,
Ἐπειδὴ τόσον πολὺ σᾶς ἔχομεν ἀγαπήσει καὶ σᾶς ἐπεθυμήσαμεν, δὲν ὑπεφέραμεν πλέον νὰ μένωμεν χωρισμένοι ἀπὸ σᾶς καὶ δι᾿ αὐτὸ ἐπροτιμήσαμεν μὲ ὅλην μας τὴν καρδιὰ νὰ μείνωμεν μόνοι εἰς τὰς Ἀθήνας.
2καὶ ἐπέμψαμεν Τιμόθεον τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν καὶ διάκονον τοῦ Θεοῦ καὶ συνεργὸν ἡμῶν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ, εἰς τὸ στηρίξαι ὑμᾶς καὶ παρακαλέσαι ὑμᾶς περὶ τῆς πίστεως ὑμῶν,
Καὶ ἐστείλαμεν εἰς σᾶς τὸν Τιμόθεον τὸν ἀδελφὸν μας καὶ διάκονον τοῦ Θεοῦ καὶ συνεργάτην μας εἰς τὸ ἔργον τοῦ Εὐαγγελίου, διὰ νὰ σᾶς στηρίξη, νὰ σᾶς παρηγορήσῃ καὶ ἐνισχύσῃ εἰς τὴν πίστιν σας,
3τὸ μηδένα σαίνεσθαι ἐν ταῖς θλίψεσι ταύταις. αὐτοὶ γὰρ οἴδατε ὅτι εἰς τοῦτο κείμεθα·
ὥστε κανεὶς νὰ μὴ κλονίζεται καὶ νὰ μὴ ταράσσεται εἰς τὰς θλίψεις αὐτάς. Διότι καὶ σεῖς οἱ ἴδιοι γνωρίζετε ὅτι δι᾿ αὐτὸ ὑπάρχομεν καὶ ἔχομεν ταχθῆ (διὰ νὰ ὑποφέρωμεν δηλαδὴ μὲ ὑπομονὴν καὶ πίστιν τὰς θλίψεις καὶ νὰ προοδεύωμεν ἔτσι εἰς τὴν κατὰ Χριστὸν ζωήν).
4καὶ γὰρ ὅτε πρὸς ὑμᾶς ἦμεν, προελέγομεν ὑμῖν ὅτι μέλλομεν θλίβεσθαι, καθὼς καὶ ἐγένετο καὶ οἴδατε.
Αὐτὸ δὲ τὸ γνωρίζετε, διότι, ὅταν ἥμεθα μαζῆ σας, σᾶς ἐπρολέγαμεν, ὅτι μέλλομεν νὰ ὑποστῶμεν θλίψεις, ὅπως καὶ πράγματι ἔγινε καὶ σεῖς τὸ γνωρίζετε.
5διὰ τοῦτο κἀγὼ μηκέτι στέγων ἔπεμψα εἰς τὸ γνῶναι τὴν πίστιν ὑμῶν, μή πως ἐπείρασεν ὑμᾶς ὁ πειράζων καὶ εἰς κενὸν γένηται ὁ κόπος ἡμῶν.
Ἐξ αἰτίας τῶν θλίψεών σας ἀκριβῶς αὐτῶν ἐγὼ δὲν ἠμποροῦσα πλέον νὰ μένω ἥσυχος καὶ ἔστειλα τὸν Τιμόθεον, διὰ νὰ μάθω μέσῳ αὐτοῦ περὶ τῆς πίστεως σας καὶ νὰ κατατοπισθῶ, μήπως σᾶς ἐδημιούργησε πειρασμοὺς ἰσχυροὺς καὶ σᾶς ἐκλόνισεν ὁ πονηρός, ὁ ὁποῖος ὡς ἔργον του ἔχει νὰ πειράζῃ τοὺς ἀνθρώπους, καὶ μήπως ἔτσι ὁ κόπος μας ἀποδειχθῇ μάταιος καὶ ἀνωφελής.
6Ἄρτι δὲ ἐλθόντος Τιμοθέου πρὸς ἡμᾶς ἀφ᾿ ὑμῶν καὶ εὐαγγελισαμένου ἡμῖν τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην ὑμῶν, καὶ ὅτι ἔχετε μνείαν ἡμῶν ἀγαθὴν, πάντοτε ἐπιποθοῦντες ἡμᾶς ἰδεῖν καθάπερ καὶ ἡμεῖς ὑμᾶς,
Τώρα δέ, ὅταν ἦλθεν ὁ Τιμόθεος καί μοῦ ἔφερεν ἀπὸ σᾶς χαρμοσύνους πληροφορίας διὰ τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην σας καὶ μᾶς ἐβεβαίωσεν ὅτι διατηρεῖτε σταθερὰ καλὴν τὴν ἀνάμνησίν μας, ποθοῦντες πολὺ πάντοτε νὰ μᾶς ἰδῆτε, ὅπως ἀκριβῶς καὶ ἡμεῖς ποθοῦμεν νὰ σᾶς ἴδωμεν,
7διὰ τοῦτο παρεκλήθημεν, ἀδελφοί, ἐφ᾿ ὑμῖν ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει καὶ ἀνάγκῃ ἡμῶν διὰ τῆς ὑμῶν πίστεως·
διὰ τοῦτο, (διὰ τὰς καλὰς δηλαδὴ πληροφορίας, ποὺ εἴχαμεν σχετικῶς μὲ τὴν σταθερὰν καὶ ζωντανὴν πίστιν σας) ἐπαρηγορήθημεν καὶ ἡμεῖς, ἐξ αἰτίας σας, εἰς ὅλην τὴν θλῖψις καὶ τὴν ταλαιπωρίαν μας.
8ὅτι νῦν ζῶμεν, ἐὰν ὑμεῖς στήκετε ἐν Κυρίῳ.
Διότι, ὅπως καὶ προηγουμένως ἔτσι καὶ τώρα, ζῶμεν, ἐὰν σεῖς στέκεσθε σταθεροὶ καὶ ἀκλόνητοι ἐν Κυρίῳ.
9τίνα γὰρ εὐχαριστίαν δυνάμεθα τῷ Θεῷ ἀνταποδοῦναι περὶ ὑμῶν ἐπὶ πάσῃ τῇ χαρᾷ ᾗ χαίρομεν δι᾿ ὑμᾶς ἔμπροσθεν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν,
Διότι ποίαν εὐγνωμοσύνην καὶ εὐχαριστίαν ἠμποροῦμεν νὰ ἀνταποδώσωμεν εἰς τὸν Θεὸν διὰ σᾶς, δι᾿ ὅλην τὴν χαράν, ποὺ ἀπολαμβάνομεν ἐξ αἰτίας σας ἐμπρὸς εἰς τὸν Θεόν,
10νυκτὸς καὶ ἡμέρας ὑπερεκπερισσοῦ δεόμενοι εἰς τὸ ἰδεῖν ὑμῶν τὸ πρόσωπον καὶ καταρτίσαι τὰ ὑστερήματα τῆς πίστεως ὑμῶν;
καὶ τὸν παρακαλοῦμεν νύκτα καὶ ἡμέραν μὲ ἐξαιρετικὴν ἐπιμονὴν νὰ εὐδοκήσῃ καὶ φέρῃ τὰς περιστάσεις νὰ ἴδωμεν τὸ πρόσωπόν σας καὶ νὰ διορθώσωμεν καὶ ἀναπληρώσωμεν ὅ,τι ἀκόμη σᾶς λείπει ἀπὸ τὴν πίστιν σας;
11Αὐτὸς δὲ ὁ Θεὸς καὶ πατὴρ ἡμῶν καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς κατευθύναι τὴν ὁδὸν ἡμῶν πρὸς ὑμᾶς·
Αὐτὸς δὲ ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ ἡμῶν καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς εἴθε νὰ κατευθύνουν τὸν δρόμον μας πρὸς σᾶς, παραμερίζοντες κάθε τυχὸν ἐμπόδιον καὶ δυσκολίαν.
12ὑμᾶς δὲ ὁ Κύριος πλεονάσαι καὶ περισσεύσαι τῇ ἀγάπῃ εἰς ἀλλήλους καὶ εἰς πάντας, καθάπερ καὶ ἡμεῖς εἰς ὑμᾶς,
Σᾶς δὲ εἴθε ὁ Κύριος νὰ σᾶς ἀξιώσῃ νὰ ἔχετε ἄφθονον καὶ πλουσίαν καὶ μὲ τὸ παραπάνω τὴν ἀγάπην μεταξὺ σας καὶ πρὸς ὅλους, ὅπως ἀκριβῶς καὶ ἡμεῖς ἔχομεν αὐτὴν τὴν ἀγάπην πρὸς σᾶς.
13εἰς τὸ στηρίξαι ὑμῶν τὰς καρδίας ἀμέμπτους ἐν ἁγιωσύνῃ ἔμπροσθεν τοῦ Θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων τῶν ἁγίων αὐτοῦ.
Καὶ νὰ στηρίξῃ ἔτσι τὰς καρδίας σας, ὥστε νὰ εἷσθε ἄμεμπτοι καὶ ἅγιοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἡμῶν κατὰ τὴν ἐπίσημον Δευτέραν Παρουσίαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅταν θὰ ἔλθῃ μὲ ὅλους τοὺς ἁγίους του, ἀγγέλους καὶ ἀνθρώπους.