Ἰωάννου Α΄
1Τεκνία μου, ταῦτα γράφω ὑμῖν ἵνα μὴ ἁμάρτητε· καὶ ἐάν τις ἁμάρτῃ, παράκλητον ἔχομεν πρὸς τὸν πατέρα, Ἰησοῦν Χριστὸν δίκαιον·
Παιδάκιά μου, ἀγαπητά μου παιδιά, σᾶς τὰ γράφω αὐτά, διὰ νὰ ἀποφύγετε τὴν ἁμαρτίαν. Ἐὰν ὅμως κανεὶς παρασυρθῇ καὶ ἁμαρτήσῃ, ἂς μὴ ἀπελπισθῇ κάτω ἀπὸ τὸ βάρος τῆς ἁμαρτίας. Διότι ἔχομεν πλησίον τοῦ οὐρανίου Πατρὸς μεσίτην καὶ συνήγορον ἀπείρου ἀξίας, καθὸ ἀπολύτως δίκαιον καὶ ἀναμάρτητον, τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.
2καὶ αὐτὸς ἱλασμός ἐστι περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν, οὐ περὶ τῶν ἡμετέρων δὲ μόνον, ἀλλὰ καὶ περὶ ὅλου τοῦ κόσμου.
Καὶ αὐτὸς μὲ τὴν λυτρωτικὴν του θυσίαν ἐξιλεώνει τὸν Θεὸν διὰ τῆς ἁμαρτίας μας· καὶ ὄχι μόνον διὰ τὰς ἰδικὰ μας ἁμαρτίας, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς ἁμαρτίας ὅλου τοῦ κόσμου (ἐφ᾿ ὅσον ὅλος ὁ κόσμος ἤθελε πιστεύσει εἰς αὐτόν).
3Καὶ ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐγνώκαμεν αὐτόν, ἐὰν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν.
Καὶ διὰ τοῦτο ἀκριβῶς, διότι ἐθυσίσε τὸν εὐατὸν τοῦ, ἵνα ἡμεῖς λάβωμεν ἐξιλέωσιν τῶν ἀματιῶν μας, γνωρίζομεν τὸν Χριστὸν καὶ συνδεόμεθα μὲ αὐτόν. Ἀπὸ αὐτὴν δὲ τὴν στενὴν γνωριμίαν καὶ σχέσιν πληροφορούμεθα, ὅτι τὸν ἔχομεν γνωρίσει καλῶς, ἐὰν τηροῦμεν τὰς ἐντολὰς του.
4ὁ λέγων, ἔγνωκα αὐτόν, καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ μὴ τηρῶν, ψεύστης ἐστί, καὶ ἐν τούτῳ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν·
Ἐκεῖνος που λέγει, ἔχω γνωρίσει πλέον καὶ συνδεθῆ μὲ τὸν Θεόν, ἀλλὰ δὲν τηρεῖ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, αὐτὸς εἶναι ψεύστης καὶ δὲν ὑπάρχει μέσα του ἡ ἀλήθεια.
5ὃς δ᾿ ἂν τηρῇ αὐτοῦ τὸν λόγον, ἀληθῶς ἐν τούτῳ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ τετελείωται. ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐν αὐτῷ ἐσμεν·
Ἐκεῖνος ὅμως ποὺ ὑπηρετεῖ τὸ θέλημα τοῦ Χριστοῦ, αἰσθάνεται καὶ ἔχει βεβαίαν τὴν πληροφορίαν, ὅτι πράγματι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ὑπάρχει πλήρης καὶ τελεία μέσα του. Κατ᾿ αὐτὸν δὲ τὸν τρόπον καὶ γνωρίζομεν, ὅτι εἵμεθα ἠνωμένοι μὲ αὐτόν.
6ὁ λέγων ἐν αὐτῷ μένειν ὀφείλει, καθὼς ἐκεῖνος περιεπάτησε, καὶ αὐτὸς οὕτω περιπατεῖν.
Ἐκεῖνος ποὺ λέγει, ὅτι μένει καὶ ζῇ ἐν τῷ Χριστῷ, ἔχει καθῆκον νὰ ζῇ καὶ φέρεται, ὅπως ἔζησε καὶ συμπεριεφέρθη μεταξὺ μας ὁ Χριστός.
7Ἀδελφοί, οὐκ ἐντολὴν καινὴν γράφω ὑμῖν, ἀλλ᾿ ἐντολὴν παλαιὰν, ἣν εἴχετε ἀπ᾿ ἀρχῆς· ἡ ἐντολὴ ἡ παλαιά ἐστιν ὁ λόγος ὃν ἠκούσατε ἀπ᾿ ἀρχῆς.
Ἀδελφοί, δὲν σᾶς γράφω νέαν, ἄγνωστον ἐντολήν, ἀλλ᾿ ἐντολὴν παλαιάν, τὴν ὁποίαν ἔχετε ἀκούσει ἀπὸ τὴν ἀρχήν, ποὺ ἐπιστεύσατε καὶ ἐπιστρέψατε πρὸς τὸν Χριστόν. Καὶ ἡ ἐντολὴ αὐτῇ ἡ παλαιὰ εἶναι τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου, ποὺ ἔχετε ἀκούσει ἓξ ἀρχῆς, καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι κήρυγμα ἀγάπης.
8πάλιν ἐντολὴν καινὴν γράφω ὑμῖν, ὅ ἐστιν ἀληθὲς ἐν αὐτῷ καὶ ἐν ὑμῖν, ὅτι ἡ σκοτία παράγεται καὶ τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν ἤδη φαίνει.
Ἀλλὰ πάλιν τὴν παλαιὰν ἐντολὴν σᾶς τὴν γράφω τώρα καὶ ὡς νέαν, ὅπως καὶ πράγματι εἶναι. Καὶ αὐτὸ φαίνεται τόσον διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος τὴν ἐδίδαξε καὶ τὴν ἐφήρμοσε εἰς τὸν τέλειον βαθμόν, φαίνται καὶ ἀπὸ σᾶς, ποὺ τὴν ἐφαρμόζετε μεταξὺ σας. Αὐτῇ δὲ ἡ ἀγάπη δὲ τὰ λαμπρὰ της ἀποτελέσματα μᾶς πληροφορεῖ, ὅτι τὸ σκότος τῆς πλάνης καὶ τῆς ἁμαρτίας παρέρχεται, τὸ δὲ ἀληθινὸν φῶς τῆς γνώσεως καὶ τῆς ἀρετῆς φωτίζει τώρα τὸν κόσμον.
9ὁ λέγων ἐν τῷ φωτὶ εἶναι, καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισῶν, ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστὶν ἕως ἄρτι.
Ἐκεῖνος ὅμως ποὺ λέγει, ὅτι ὑπάρχει καὶ ζῇ μέσα εἰς αὐτὸ τὸ φῶς, ἀλλὰ μισεῖ τὸν ἀδελφὸν του, αὐτὸς μέχρι τῆς ὥρας ποὺ εὑρίσκεται μέσα εἰς μίαν τέτοια καταστάσῃ ζῇ ὄχι εἰς τὸ φῶς, ἀλλὰ μέσα εἰς τὸ σκοτάδι.
10ὁ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τῷ φωτὶ μένει, καὶ σκάνδαλον ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν·
Ἐξ ἀντιθέτου, ἐκεῖνος ποὺ ἀγαπᾷ εἰλικρινῶς τὸν ἀδελφόν του, αὐτὸς μένει πράγματι καὶ ζῇ εἰς τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ καὶ οὔτε σκάνδαλον γίνεται αὐτὸς διὰ τὸν ἄλλον οὔτε ὁ ἴδιος σκανδαλίζεται καὶ πικραίνεται ἐκ μέρους τῶν ἄλλων.
11ὁ δὲ μισῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστὶ καὶ ἐν τῇ σκοτίᾳ περιπατεῖ, καὶ οὐκ οἶδε ποῦ ὑπάγει, ὅτι ἡ σκοτία ἐτύφλωσε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ.
Ὅποιος ὅμως μισεῖ τὸν ἀδελφὸν του, εὑρίσκεται μέσα εἰς τὸ σκοτάδι, φέρεται δὲ καὶ ἐνεργεῖ κατὰ τρόπον σκοτεινὸν καὶ ἁμαρτωλόν, καὶ δὲν γνωρίζει ποὺ πηγαίνει, ἀλλὰ σὰν τυφλὸς περιπλανᾶται, διότι τὸ σκότος τῆς ἁμαρτωλῆς ζωῆς ἔχει τυφλώσει τὰ μάτια τῆς ψυχῆς του.
Η αγάπη για τον Πατέρα και η αγάπη για τον κόσμο12-17
12Γράφω ὑμῖν, τεκνία, ὅτι ἀφέωνται ὑμῖν αἱ ἁμαρτίαι διὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ.
Παιδάκια μου, ἀγαπητά μου παιδιά, σᾶς γράφω αὐτὰ σὰν πιστοὶ Χριστιανοί ποὺ εἷσθε, ἔχουν συγχωρηθῇ αἱ ἁμαρτίαι σας διὰ τῆς πίστεώς σας εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.
13γράφω ὑμῖν, πατέρες, ὅτι ἐγνώκατε τὸν ἀπ᾿ ἀρχῆς. γράφω ὑμῖν, νεανίσκοι, ὅτι νενικήκατε τὸν πονηρόν. ἔγραψα ὑμῖν, παιδία, ὅτι ἐγνώκατε τὸν πατέρα.
Γράφω εἰς σᾶς, τοὺς προωδευμένους χριστιανούς, ποὺ διὰ τὴν ἡλικίαν καὶ τὴν χριστιανικὴν σας ζωὴν σᾶς ταιριάζει νὰ λέγεσθε πατέρες, διότι ἔχετε γνωρίσει καλὰ τὸν πρὸ πάσης ἀρχῆς αἰώνιον λόγον τοῦ Θεοῦ. Γράφω εἰς σᾶς, νέοι, διότι ἔχετε νικήσει τὸν πονηρὸν εἰς τοὺς διαφόρους πειρασμούς, ποὺ σᾶς ἔχει φέρει. Ἔχω γράψει εἰς σᾶς παιδιά μου, διότι ἐγνωρίσατε τὸν Θεὸν Πατέρα, ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν θεωρητικὴν διδασκαλίαν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν προσωπικὴν σας διὰ τῆς πίστεως καὶ τῆς ἀρετῆς πεῖραν.
14ἔγραψα ὑμῖν, πατέρες, ὅτι ἐγνώκατε τὸν ἀπ᾿ ἀρχῆς. ἔγραψα ὑμῖν, νεανίσκοι, ὅτι ἰσχυροί ἐστε καὶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἐν ὑμῖν μένει καὶ νενικήκατε τὸν πονηρόν.
Σᾶς ἔγραψα, πατέρες, διότι ἔχετε γνωρίσει τὸν προαιώνιον Λόγον τοῦ Θεοῦ, τὸν Χριστόν. Σᾶς ἔγραψα, νέοι, διότι εἷσθε ἰσχυροὶ εἰς τὴν πνευματικὴν ζωὴν καὶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ μένει μέσα σας καὶ καρποφορεῖ καὶ ἔχετε νικήσει τὸν πονηρόν.
15μὴ ἀγαπᾶτε τὸν κόσμον μηδὲ τὰ ἐν τῷ κόσμῳ. ἐάν τις ἀγαπᾷ τὸν κόσμον, οὐκ ἔστιν ἡ ἀγάπη τοῦ πατρὸς ἐν αὐτῷ·
Μὴ ἀγαπᾶτε τὸν ἁμαρτωλὸν κόσμον οὔτε τὰς ματαίας ἀπολαύσεις καὶ τὰς ἁμαρτωλὰς τέρψεις, ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὸν κόσμον καὶ αἱ ὁποῖαι χωρίζουν τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ τὸν Θεόν. Ἐὰν κανεὶς ἀγαπᾷ τὸν κόσμον τῆς ἁμαρτίας, ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ Πατρός, δὲν ὑπάρχει μέσα του.
16ὅτι πᾶν τὸ ἐν τῷ κόσμῳ, ἡ ἐπιθυμία τῆς σαρκὸς καὶ ἡ ἐπιθυμία τῶν ὀφθαλμῶν καὶ ἡ ἀλαζονεία τοῦ βίου, οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ πατρὸς, ἀλλ᾿ ἐκ τοῦ κόσμου ἐστί.
Διότι κάθε τί ποὺ ὑπάρχει μέσα εἰς τὸν μακρὰν τοῦ Θεοῦ κόσμον, ὅπως παραδείγματος χάριν εἶναι ἡ διεφθαρμένη σαρκικὴ ἐπιθυμία, ἡ ἁμαρτωλὴ ἐπιθυμία ποὺ εἰσέρχεται εἰς τὴν καρδίαν ἀπὸ τὰ ἀπρόσεκτα μάτια καὶ ἡ ἀλαζονεία τοῦ βίου, αὐτὰ δὲν εἶναι ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα, ἀλλὰ προέρχονται ἀπὸ τὸν ἁμαρτωλὸν κόσμον.
17καὶ ὁ κόσμος παράγεται καὶ ἡ ἐπιθυμία αὐτοῦ· ὁ δὲ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα.
Καὶ ὁ μάταιος καὶ ἁμαρτωλὸς αὐτὸς κόσμος παρέρχεται, ὅπως καὶ ἡ ἐπιθυμία ποὺ γεννοῦν αἱ προκλητικαὶ τέρψεις του. Ἐκεῖνος ὅμως ποὺ τηρεῖ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ἔχει τὴν αἰώνιον ζωὴν καὶ μένει αἰωνίως κοντὰ εἰς τὸν Θεόν.
Ο αντίχριστος και το χρίσμα από το Χριστό18-29
18Παιδία, ἐσχάτη ὥρα ἐστί, καὶ καθὼς ἠκούσατε ὅτι ὁ ἀντίχριστος ἔρχεται, καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασιν· ὅθεν γινώσκομεν ὅτι ἐσχάτη ὥρα ἐστίν.
Παιδιά μου, τελευταία καὶ κρίσιμος εἶναι ἡ σημερινὴ ἐποχή. Καὶ καθὼς ἔχετε ἀκούσει ἀπὸ τὴν διδασκαλίαν τῶν Ἀποστόλων, ὅτι ὁ ἀντίχριστος ἔρχεται· καὶ τώρα πολλοὶ ἀντίχριστοι, πλανεμένοι καὶ αἱρετικοί, ὄργανα τοῦ ἀντιχρίστου ἔχουν ἔλθει. Ἀπὸ αὐτό, λοιπόν, μανθάνομεν, ὅτι εἶναι κρίσιμος ἡ ἐποχὴ μας.
19ἐξ ἡμῶν ἐξῆλθον, ἀλλ᾿ οὐκ ἦσαν ἐξ ἡμῶν· εἰ γὰρ ἦσαν ἐξ ἡμῶν, μεμενήκεισαν ἂν μεθ’ ἡμῶν· ἀλλ᾿ ἵνα φανερωθῶσιν ὅτι οὐκ εἰσὶ πάντες ἐξ ἡμῶν.
Αὐτοὶ δὲ οἱ ἀντίχριστοι ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς Χριστιανοὺς ἐβγῆκαν καὶ ἀπεμακρύνθησαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν. Ἀλλὰ δὲν ἦσαν πράγματι ἀπὸ ἡμᾶς, δὲν ὑπῆρξαν ποτὲ γνήσιοι καὶ ἄδολοι Χριστιανοί, διότι ἐὰν ἦσαν ἀπὸ ἡμᾶς, ἀληθινὰ πιστοὶ εἰς τὸν Χριστόν, θὰ εἴχαν μείνει μαζῆ μας. Κίβδηλοι ὅμως καθὼς ἦσαν, ἐξέκοψαν καὶ ἀπεμακρύνθησαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ, διὰ νὰ φανερωθοῦν ὅτι δὲν ἦσαν ὅλοι τοὺς ἀπὸ ἡμᾶς.
20καὶ ὑμεῖς χρῖσμα ἔχετε ἀπὸ τοῦ ἁγίου, καὶ οἴδατε πάντα.
Αὐτὴν ἄλλως τε τὴν γνῶσιν καὶ διάκρισιν τὴν ἔχετε καὶ σεῖς. Σεῖς ἔχετε πράγματι πάρει κατὰ τὴν ὥραν τοῦ βαπτίσματος σας πνευματικὸν χρῖσμα, ἀπὸ τὸν ἅγιον, τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. Καὶ μὲ τὸν φωτισμὸν αὐτὸν τοῦ Πνεύματος γνωρίζετε ὅλα τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν σωτηρίαν (καὶ ἠμπορεῖτε νὰ διακρίνετε τὴν πλάνην καὶ τὴν αἵρεσιν).
21οὐκ ἔγραψα ὑμῖν ὅτι οὐκ οἴδατε τὴν ἀλήθειαν, ἀλλ᾿ ὅτι οἴδατε αὐτήν, καὶ ὅτι πᾶν ψεῦδος ἐκ τῆς ἀληθείας οὐκ ἔστι.
Τὰ παρὰ πάνω σᾶς τὰ ἔφραψα ὄχι διότι δὲν γνωρίζετε τὴν ἀλήθειαν, ἀλλ᾿ ἀντιθέτως, διότι τὴν γνωρίζετε καὶ διότι κανένα ψεῦδος δὲν προέρχεται ποτὲ ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν.
22τίς ἐστιν ὁ ψεύστης εἰ μὴ ὁ ἀρνούμενος ὅτι Ἰησοῦς οὐκ ἔστιν ὁ Χριστός; οὗτός ἐστιν ὁ ἀντίχριστος, ὁ ἀρνούμενος τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱόν.
Ποῖος δὲ εἶναι ὁ ψεύτης, παρὰ μόνον ἐκεῖνος ποὺ ἀρνεῖται, ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ ἐνανθρωπήσας Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ Χριστός; Αὐτὸς εἶναι πράγματι ὁ ἀντίχριστος καὶ ὁ ὀπαδὸς τοῦ ἀντιχρίστου, αὐτός ποὺ ἀρνεῖται τὸν Θεὸν Πατέρα καὶ τὸν ἐνανθρωπήσαντα Υἱόν.
23πᾶς ὁ ἀρνούμενος τὸν υἱὸν οὐδὲ τὸν πατέρα ἔχει.
Καθένας ποὺ ἀρνεῖται τὸν Υἱὸν καὶ δὲν τὸν δέχεται ὡς τὸν σαρκωθέντα Λόγον καὶ λυτρωτὴν τοῦ κόσμου, δὲν ἔχει οὔτε κι τὸν Πατέρα.
24Ὑμεῖς οὖν ὃ ἠκούσατε ἀπ᾿ ἀρχῆς, ἐν ὑμῖν μενέτω. ἐὰν ἐν ὑμῖν μείνῃ ὃ ἀπ᾿ ἀρχῆς ἠκούσατε, καὶ ὑμεῖς ἐν τῷ υἱῷ καὶ ἐν τῷ πατρὶ μενεῖτε.
Σεῖς, λοιπόν, αὐτό ποὺ ἔχετε ἀκούσει ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς ἐπιστροφῆς σας πρὸς τὸν Χριστόν, κρατήσατέ το καλὰ ὥστε να μένῃ ἕντος σας. Ἐὰν δὲ μείνῃ μέσα σας αὐτό ποὺ ἀπ᾿ ἀρχῆς ἔχετε ἀκούσει, καὶ σεῖς τότε θὰ μένετε ἐν τῷ Υἱῷ καὶ ἐν τῷ Πατρὶ εἰς στενὴν σχέσιν καὶ κοινωνίαν.
25καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἐπαγγελία ἣν αὐτὸς ἐπηγγείλατο ἡμῖν, τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον.
Καὶ αὐτῇ εἶναι ἡ ὑπόσχεσις, τὴν ὁποίαν ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς μᾶς ὑποσχέθη, ἡ ζωὴ δηλαδὴ ἡ αἰώνιος, ἡ τελεία καὶ ἀκατάλυτος ἔνωσίς μας καὶ κοινωνία μὲ τὸν Θεόν.
26Ταῦτα ἔγραψα ὑμῖν περὶ τῶν πλανώντων ὑμᾶς.
Αὐτὰ ἔκρινα νὰ σᾶς γάψω δι᾿ ἐκείνους, ποὺ προσπαθοῦν νὰ σᾶς παραπλανήσουν μὲ τὰς αἱρετικάς των διδασκαλίας.
27καὶ ὑμεῖς, τὸ χρῖσμα ὃ ἐλάβατε ἀπ᾿ αὐτοῦ, ἐν ὑμῖν μένει, καὶ οὐ χρείαν ἔχετε ἵνα τις διδάσκῃ ὑμᾶς, ἀλλ᾿ ὡς τὸ αὐτὸ χρῖσμα διδάσκει ὑμᾶς περὶ πάντων, καὶ ἀληθές ἐστι καὶ οὐκ ἔστι ψεῦδος, καὶ καθὼς ἐδίδαξεν ὑμᾶς μενεῖτε ἐν αὐτῷ.
Καὶ σεῖς ἔχετε τὸ πνευματικὸν χρῖσμα, τὸ Ἅγιον Πνεῦμα μὲ τὰς δωρεὰς του ποὺ ἐλάβατε ἀπὸ τὸν Χριστὸν καὶ μένει μέσα σας. Καὶ δι᾿ αὐτὸ δὲν ἔχετε ἀνάγκην νὰ σᾶς διδάξῃ κανένας ἄνθρωπος, ἀλλ᾿ ὅπως αὐτὸ τοῦτο τὸ πνευματικὸν χρῖσμα σᾶς διδάσκει γιὰ ὅλα, καὶ κάθε τι ποὺ διδάσκει εἶναι ἀπολύτως ἀληθινὸ καὶ δὲν εἶναι ψευδές, καὶ καθὼς ἐξ ἀρχῆς σᾶς ἔχει διδάξει, ἔτσι πρέπει νὰ μένετε ἐν τῷ Χριστῷ καὶ νὰ κρατῆτε τὴν ἀλήθειαν, ποὺ τὸ Πνεῦμα σᾶς ἔχει ἀποκαλύψει.
28Καὶ νῦν, τεκνία, μένετε ἐν αὐτῷ, ἵνα ὅταν φανερωθῇ ἔχωμεν παρρησίαν καὶ μὴ αἰσχυνθῶμεν ἀπ᾿ αὐτοῦ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ.
Καὶ τώρα, λοιπόν, παιδιά μου, μένετε σταθεροὶ καὶ ἠνωμένοι μὲ τὸν Χριστόν, ὥστε, ὅταν κατὰ τὴν Δευτέραν Παρουσίαν του φανερωθῇ ἐνδόξως, νὰ ἔχωμεν θάρρος ἀπέναντί του καὶ νὰ μὴ ἐντροπιασθῶμεν (ἀποφεύγοντες αὐτόν), ἕνεκα ἁμαρτίας καὶ ἐνόχης, κατὰ τὴν Δευτέραν του Παρουσίαν.
29ἐὰν εἰδῆτε ὅτι δίκαιός ἐστι, γινώσκετε ὅτι πᾶς ὁ ποιῶν τὴν δικαιοσύνην ἐξ αὐτοῦ γεγέννηται.
Ἐφ᾿ ὅσον δὲ ξεύρετε καλά, ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι δίκαιος, γνωρίζετε ἐπίσης ἀπὸ τὴν προσωπικὴν σας πεῖραν ὅτι καθένας, ὁ ὁποῖος ἐφαρμόζει τὴν δικαιοσύνην εἰς τὴν ζωὴν του, ἔχει γεννηθῇ καὶ ἀναγεννηθῇ ἀπὸ αὐτόν.