Πρὸς Θεσσαλονικεῖς Β΄

1Ἐρωτῶμεν δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, ὑπὲρ τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἡμῶν ἐπισυναγωγῆς ἐπ᾿ αὐτόν,

1Σᾶς παρακαλοῦμεν δέ, ἀδελφοί, ὡς πρὸς τὴν Δευτέραν Παρουσίαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς συγκεντρώσεως ἡμῶν πλησίον του,

2εἰς τὸ μὴ ταχέως σαλευθῆναι ὑμᾶς ἀπὸ τοῦ νοὸς μηδὲ θροεῖσθαι μήτε διὰ πνεύματος μήτε διὰ λόγου μήτε δι᾿ ἐπιστολῆς ὡς δι᾿ ἡμῶν, ὡς ὅτι ἐνέστηκεν ἡ ἡμέρα τοῦ Χριστοῦ.

2νὰ μὴ συναρπασθῆτε ταχέως καὶ σαλευθῆτε ἀπὸ τὴν λογικὴν καὶ ἀντικειμενικὴν σκέψιν τοῦ νοῦ σας οὔτε νὰ ταράσσεσθε καὶ ἀνησυχῆτε οὔτε ἀπὸ προφητικὸν τάχα χάρισμα τοῦ πνεύματος, οὔτε ἀπὸ λόγον οὔτε ἀπὸ ἐπιστολήν, διὰ τὰ ὁποῖα θὰ προσπαθήσουν νὰ σᾶς πείσουν, ὅτι τάχα προέρχονται ἀπὸ ἡμᾶς καὶ διὰ τῶν ὁποίων σᾶς εἰδοποιοῦμεν τάχα ἡμεῖς, ὅτι ἔχει φθάσει ἡ ἡμέρα τοῦ Χριστοῦ.

3μή τις ὑμᾶς ἐξαπατήσῃ κατὰ μηδένα τρόπον· ὅτι ἐὰν μὴ ἔλθῃ ἡ ἀποστασία πρῶτον καὶ ἀποκαλυφθῇ ὁ ἄνθρωπος τῆς ἁμαρτίας, ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας,

3Λάβετε τὰ μέτρα σας νὰ μὴ σᾶς ἐξαπατήσῃ κανεὶς κατὰ κανένα τρόπον· διότι ἡ Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου δὲν θὰ ἔλθῃ, ἐὰν προηγουμένως δὲν ἔλθῃ ἡ ἀποσκίρτησις πολλῶν ἀπὸ τὴν πίστιν, συνέπεια τῆς σκληρύνσεώς των ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν των καὶ δὲν φανερωθῇ ὁ ἄνθρωπος, ὁ κατ᾿ ἐξοχὴν ἁμαρτωλὸς καὶ ὑποκινητὴς πρὸς κάθε ἁμαρτίαν, ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας,

4ὁ ἀντικείμενος καὶ ὑπεραιρόμενος ἐπὶ πάντα λεγόμενον Θεὸν ἢ σέβασμα, ὥστε αὐτὸν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ καθίσαι, ἀποδεικνύντα ἑαυτὸν ὅτι ἔστι Θεός.

4ὁ ἐχθρὸς καὶ ἀντίπαλος τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς ἀληθείας καὶ ὁ ὁποῖος θὰ ἐξιψώνῃ τὸν εὐατὸν του καὶ θὰ τὸν θέτῃ παραπάνω ἀπὸ κάθε ἄλλον, ποὺ ὀνομάζεται Θεὸς ἢ ἀπὸ κάθε ἄλλον ποὺ θὰ ἀπολαμβάνῃ σεβασμὸν καὶ λατρείαν ἐκ μέρους τῶν ἀνθρώπων. Τόσον δὲ πολὺ θὰ ἀλαζονευθῇ αὐτός, ὥστε θὰ καθίσῃ ὡς Θεὸς εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ καὶ θὰ προσπαθῇ μὲ πονηρὰ καὶ δόλια τεχνάσματα νὰ ἀποδείξῃ τὸν ἑαυτόν του, ὅτι εἶναι Θεός.

5Οὐ μνημονεύετε ὅτι ἔτι ὢν πρὸς ὑμᾶς ταῦτα ἔλεγον ὑμῖν;

5Δὲν ἐνθυμεῖσθε, ὅτι σᾶς τὰ ἔλεγα αὐτά, ὅταν ἄκομα ἤμουν μεταξὺ σας;

6καὶ νῦν τὸ κατέχον οἴδατε, εἰς τὸ ἀποκαλυφθῆναι αὐτὸν ἐν τῷ ἑαυτοῦ καιρῷ·

6Καὶ γνωρίζετε τώρα, ποῖον εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον συγκρατεῖ καὶ ἐμποδίζει τὸν ἄνομον νὰ ἀποκαλυφθῇ ἐνωρίτερα, διὰ νὰ φανερωθῇ αὐτὸς εἰς τὸν καιρόν, ποὺ τοῦ ἔχει καθορισθῆ ἀπὸ τὸν Θεόν.

7τὸ γὰρ μυστήριον ἤδη ἐνεργεῖται τῆς ἀνομίας, μόνον ὁ κατέχων ἄρτι ἕως ἐκ μέσου γένηται·

7Διότι τώρα ἡ δρᾶσις καὶ τὸ ἔργον τῆς ἀνομίας ἐνεργεῖται καὶ ἐπεκτείνεται κατὰ τρόπον ἀκόμη μυστικόν, ὥστε νὰ μὴ εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου φανερόν. Καὶ τοῦτο διότι ὑπάρχει κάποιος, ποὺ ἐμποδίζει τὸν ἄνομον νὰ ἐκδηλωθῇ μὲ ὅλην αὐτοῦ τὴν θρασύτητα καὶ ἀναισχυντίαν. Καὶ ἔτσι ἡ πλήρης ἐμφάνισις τοῦ ἀνόμου θὰ γίνῃ, ὅταν τὸ ἐμπόδιον αὐτὸ λείψῃ ἀπὸ τὸ μέσον.

8καὶ τότε ἀποκαλυφθήσεται ὁ ἄνομος, ὃν ὁ Κύριος ἀναλώσει τῷ πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ καὶ καταργήσει τῇ ἐπιφανείᾳ τῆς παρουσίας αὐτοῦ·

8Καὶ τότε θὰ ξεσκεπασθῇ καὶ θὰ φανερωθῇ ὁ ἄνομος, τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος θὰ ἐξολοθρεύσῃ καὶ θὰ ἀφανίσῃ τόσον εὔκολα, σὰν μὲ ἕνα φύσημα ἁπλῶς τοῦ στόματός του καὶ θὰ τὸν ἐξουδετερώσῃ μὲ τὴν ἔνδοξον ἐμφάνισιν τῆς παρουσίας του.

9οὗ ἐστιν ἡ παρουσία κατ᾿ ἐνέργειαν τοῦ σατανᾶ ἐν πάσῃ δυνάμει καὶ σημείοις καὶ τέρασι ψεύδους

9Αὐτοῦ δὲ τοῦ ἀνθρώπου τῆς ἀνομίας ἡ παρουσία καὶ ἡ ἐμφάνισις θὰ γίνεται τότε μὲ κάθε δύναμιν, μὲ σημεῖα καὶ τέρατα ψευδῆ καὶ διαβολικά, τὰ ὁποῖα θὰ ἐνεργῇ ὁ διάβολος, ποὺ θὰ χρησιμοποιῇ αὐτὸν σὰν ὄργανόν του.

10καὶ ἐν πάσῃ ἀπάτῃ τῆς ἀδικίας ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις, ἀνθ᾿ ὧν τὴν ἀγάπην τῆς ἀληθείας οὐκ ἐδέξαντο εἰς τὸ σωθῆναι αὐτούς·

10Θὰ γίνῃ ἀκόμη ἡ ἐμφάνισίς του μὲ κάθε μέσον καὶ εἶδος ἀπάτης, ποὺ θὰ εἶναι καρπὸς τῆς ἀδικίας, ποὺ θὰ ἐπικρατήσῃ μεταξὺ ἐκείνων ποὺ θὰ εἶναι προωρισμένοι ἐξ αἰτίας των διὰ τὴν ἀπώλειαν, ἐπειδὴ δὲν ἐδέχθησαν νὰ ἀγαπήσουν καὶ κάμουν κτῆμα των τὴν ἀλήθειαν, διὰ νὰ σωθοῦν.

11καὶ διὰ τοῦτο πέμψει αὐτοῖς ὁ Θεὸς ἐνέργειαν πλάνης εἰς τὸ πιστεῦσαι αὐτοὺς τῷ ψεύδει,

11Καὶ διὰ τοῦτο θὰ παραχωρήσῃ ὁ Θεὸς νὰ ἔλθῃ καὶ ἐκδηλωθῇ εἰς αὐτοὺς ἐνέργεια πονηρά, διὰ νὰ πιστεύσουν αὐτοὶ εἰς τὸ ψεῦδος,

12ἵνα κριθῶσι πάντες οἱ μὴ πιστεύσαντες τῇ ἀληθείᾳ, ἀλλ᾿ εὐδοκήσαντες ἐν τῇ ἀδικίᾳ.

12καὶ ἔτσι νὰ κατακριθοῦν ὅλοι ὅσοι δὲν ἐπίστευσαν εἰς τὴν ἀλήθειαν, ἀλλ᾿ ἐδέχθησαν καὶ ἠκολούθησαν μὲ εὐχαρίστησιν καὶ προθυμίαν τὴν ἀδικίαν.

13Ἡμεῖς δὲ ὀφείλομεν εὐχαριστεῖν τῷ Θεῷ πάντοτε περὶ ὑμῶν, ἀδελφοὶ ἠγαπημένοι ὑπὸ Κυρίου, ὅτι εἵλετο ὑμᾶς ὁ Θεὸς ἀπ᾿ ἀρχῆς εἰς σωτηρίαν ἐν ἁγιασμῷ Πνεύματος καὶ πίστει ἀληθείας,

13Ἡμεῖς ὅμως, ἀδελφοί, ὀφείλομεν νὰ εὐχαριστοῦμεν τὸν Θεὸν πάντοτε διὰ σᾶς, ποὺ ἔχετε ἀγαπηθῇ ἀπὸ τὸν Κύριον, διότι σᾶς ἐξέλεξεν ὁ Θεὸς ἀπ᾿ ἀρχῆς, διὰ νὰ δεχθῆτε τὴν σωτηρίαν μὲ τὸν ἁγιασμόν, ποὺ χορηγεῖ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, καὶ τὴν πίστιν καὶ τὴν παραδοχὴν τῆς ἀληθείας τοῦ Θεοῦ.

14εἰς ὃ ἐκάλεσεν ὑμᾶς διὰ τοῦ εὐαγγελίου ἡμῶν εἰς περιποίησιν δόξης τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

14Εἰς τὴν σωτηρίαν δὲ αὐτὴν σᾶς ἐκάλεσε μὲ τὸ Εὐαγγέλιον ποὺ ἡμεῖς κηρύττομεν, διὰ νὰ ἀποκτήσετε ἔτσι ὡς μόνομον ἰδικὸν σας θησαυρὸν τὴν δόξαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

15Ἄρα οὖν, ἀδελφοί, στήκετε, καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις ἃς ἐδιδάχθητε εἴτε διὰ λόγου εἴτε δι᾿ ἐπιστολῆς ἡμῶν.

15Ἄρα, λοιπόν, ἀδελφοί, σταθῆτε στερεοὶ καὶ ἀμετακίνητοι καὶ κρατεῖτε σφικτὰ τὰς παραδόσεις, ποὺ ἔχετε διδαχθῃ εἴτε μὲ τὸ προφορικὸν μας κήρυγμα, εἴτε μὲ ἐπιστολὴν μας.

16Αὐτὸς δὲ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ ὁ Θεὸς καὶ πατὴρ ἡμῶν, ὁ ἀγαπήσας ἡμᾶς καὶ δοὺς παράκλησιν αἰωνίαν καὶ ἐλπίδα ἀγαθὴν ἐν χάριτι,

16Αὐτὸς δὲ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ ἡμῶν, ὁ ὁποῖος τόσον πολὺ μᾶς ἠγάπησε καὶ ἔδωκε παρηγορίαν αἰωνίαν καὶ ἀνεξάντλητον καὶ μᾶς ἐχορήγησε μὲ τὴν χάριν του τὴν ἐλπίδα τῶν ἀγαθῶν τοῦ οὐρανοῦ,

17παρακαλέσαι ὑμῶν τὰς καρδίας καὶ στηρίξαι ὑμᾶς ἐν παντὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ ἀγαθῷ.

17εἴθε νὰ παρηγορήσῃ τὰς καρδίας σᾶς καὶ νὰ στηρίξῃ εἰς κάθε διδασκαλίαν του καὶ εἰς κάθε ἔργον ἀγαθόν.